دبیرخانه پساجنگ و توسعه در پی آن است که بفهمد و نشان دهد چرا و چگونه سرنوشت ملت‌ها رقم می‌خورد؛ چرا برخی کشورها از یک دوره ویرانگر، راهی به سوی بازسازی، اصلاح و توسعه می‌گشایند و برخی دیگر، همان مسیرهای ناکارآمد را با هزینه‌ای بیشتر تکرار می‌کنند.
ما نه دست اجرائیم و نه چشم نظارت. ما عقل منفصل توسعه‌ایم.
قرار نیست جای دستگاه‌های اجرایی، نهادهای نظارتی، دانشگاه‌ها، بخش خصوصی یا جامعه مدنی بنشینیم؛ بلکه در کنار آنها می‌ایستیم، به‌عنوان یاری دانشی، خیرخواه، مستقل و منصف.
می‌خواهیم درباره ریشه‌های مسائل توسعه ایران بیندیشیم؛ از اقتصاد و سرمایه‌گذاری تا آب و انرژی، از محیط‌زیست و سرزمین تا جامعه و سرمایه اجتماعی و از حکمرانی و نهادها تا نظام تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری.
می‌خواهیم گفتمانی شکل دهیم که تنها به درمان پیامدها بسنده نکند، بلکه در پی اصلاح ریل‌گذاری توسعه و بسامان‌سازی اقتصاد سیاسی کشور باشد. می‌خواهیم ضرورت بازآفرینی سامانه‌های تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری را تبیین کنیم؛ تا تصمیم‌های بزرگ کشور، بیش از آنکه محصول شتاب، مصلحت‌های کوتاه‌مدت، منافع پراکنده و تکرار عادت‌های گذشته باشند، بر پایه دانش، گفت‌وگو، آینده‌نگری، ظرفیت سرزمین و منافع بلندمدت ایران شکل گیرند.
از آب و انرژی آغاز می‌کنیم
تمرکز ما آب و انرژی است؛ دو مسئله‌ای که در پساجنگ، هم‌زمان با بازسازی کشور، می‌توانند به نقطه آغاز یک بازاندیشی بزرگ در مسیر توسعه ایران تبدیل شوند.
از آب و انرژی آغاز می‌کنیم تا به پرسش‌های بزرگ‌تر برسیم. ایران چگونه باید بازسازی شود؟ چگونه باید توسعه یابد؟ و چگونه می‌توان اطمینان یافت که بازسازی امروز به بازتولید بحران‌های فردا منجر نخواهد شد؟
پاسخ این پرسش‌ها را در یک اتاق بسته جست‌وجو نمی‌کنیم. این دبیرخانه، خانه گفت‌وگوی ملی درباره توسعه ایران است؛ جایی برای اندیشه‌ورزی، پژوهش، نقد، گفت‌وگو و شنیدن صداهای متفاوت.
از دانشگاهیان و پژوهشگران، مدیران و کارشناسان، کارآفرینان و بخش خصوصی، نهادهای مدنی و حرفه‌ای و از همه ایران‌دوستان دعوت می‌کنیم که در این اندیشه ملی شریک شوند.
به ما بیاموزید، نقدمان کنید، مسئله‌ای را با ما در میان بگذارید، ایده‌ای ارائه کنید، تجربه‌ای روایت کنید و اگر راهی بهتر می‌شناسید، نشانمان دهید.
ما مدعی داشتن همه پاسخ‌ها نیستیم؛ آمده‌ایم تا با هم، پرسش‌های درست‌تری طرح کنیم و پاسخ‌های بهتری برای آینده ایران بیابیم.